India Episode 5 – Onmogelijke mogelijkheden

India blijft voor me als een vrouw (of als een goede levenspartner om even queer-correct te zijn…) Ze streelt je, houdt van je, daagt je uit en zit vol verrassingen die het leven boeiend maken… En elke relatie heeft zijn keerzijdes waar je al dan niet moet mee leren leven…Het plan is alvast van mijn masterdiploma nu in België te halen, welke studie het precies wordt staat nog niet vast!

Ik ga nu alles in het werk stellen om terug naar huis te keren. Ik ga het er ook van nemen de komende dagen en me super amuseren met de ondertussen vele fijne mensen die ik hier ontmoet heb. Ik ga ze missen. Ze smeken me allemaal om te blijven en niet te vertrekken maar ik hoop dat ze in hun hart voelen dat het goed voor me is van nu terug naar huis te keren.

Wat mijn gezondheid betreft heeft ze in mijn huidige situatie genadeloos toegeslagen… Na mijn vorige blog-entry ben ik nog 2-3 keer ziek gevallen. Zoals velen onder jullie wel weten leid ik dus aan een chronisch gezondheidprobleem, ook wel PDS (Prikkelbaar Darm Syndroom) genoemd door de medische wereld die maar geen oorzaak noch een remedie kan vinden voor het probleem. Je kan je wellicht voorstellen dat net dit gezondheidsprobleem in India, waar hygiëne sterk ondermaats is, niet echt bevorderend is voor het lichaam (en dus voor de geest)…

India Episode 5 – Onverwachtse wendingen

Dag wereld,

Ik kan het voorlopig niet opbrengen van mijn tekst in het Engels te schrijven, het zou meer nuances en extra censuur betekenen. Mijn Nederlandstalige lezers zijn een ander doelpubliek dan mijn vrienden of kennissen in India en de rest van de wereld.

De afgelopen vier weken voelen als 4 maanden, zo intens waren ze… Het weerzien van vrienden, tientallen mensen leren kennen, jnu-campus verkennen, 101 administratieve zaken in orde brengen (leve de Indiase bureaucratie ! ) en een flat zoeken… Aan dit rijtje voeg ik een queeravond, een cinema-uitje, een ‘bang’-etje, gezellige etentjes, een studenten staking, een anti-USA betoging en een speech van Arundhati Roy toe.

India roept…

Namastee lieverds!

 

Eind juli maak ik alvast een einde aan mijn over en weer gependel tussen België en India. 4 keer over en weer op 4 jaar tijd hebben mijn ecologische voetafdruk geen goed gedaan en mijn onrustige geest werd er alleen maar onrustiger van…  Ik ga alvast voor 2 jaar in India studeren. Daarna liggen alle wegen des Zuid-Aziës voor me open.

 

Op VRIJDAG 4 JULI ben je uitgenodigd voor nog een laatste? glimlach, een laatste? babbel, een laatste? zoen, een laatste? knuffel… maar bovenal voor een gezellig samenzijn…

 

Hopelijk tot dan!

 

Indien je wil carpoolen. Plaats een rit via de comment optie.

Back home…

Hi there,I got home yesterday. One week ago I wrote something on my stay in the himalayas which I publish here below. On the ‘Vegetarianism’ page I have also written something on my experiences while taking part in a Kali Puja (an offering of goats to the god Kali). Would love to get your comments and thoughts on that one (especially from vegetarians and Indians!).

 

 

23rd of January, 2008

I have come to the end of my trip. I am currently in the train taking me from Delhi to Mumbai, planning to chat away with friends in Mumbai, to visit the university of Pune and to dream away of my beautifull time in the Kumaoni Himalayas…

Kumaon welcomed me with cold temperatures but warm and caring hearts. The people in Avani (the NGO where I helped out at) received me as their guest, threated me as a friend, gave me so much of love and will miss me now that I am gone.

Writings from Delhi…

Hi virtual world,

I am back… 6 weeks ago I met someone… Flowers came whirling down from the sky, a smile became so much more important, a kiss so much more intense… I forgot my worries, forgot my incomplete plans and forgot why I actually left one month earlier from Belgium. I left Janadesh 2007 after 3 days and went on a journey allover the west of India… It’s strange how love can partly put aside your principles… Against my believes and earlier aspirations I went for a visit to the Gwalior fort (on the second day of the march) and a tribal village in the surroundings of Gwalior (which was very interesting after all). Hereby I left an amazing event wherein 25000 landless farmers where involved. Hundreds of internationals came supporting the event and press coverage reached as far as BBC and De Standaard (Belgian newspaper). Although short, it were 3 intense days in which I could practice my Hindi with the farmers, in which I could feel and live a mass movement in India, in which I could feel the desperateness of the landless and in which I could also feel the hope, strength and resoluteness of the farmers. The march was a walk to freedom or to prison or death. But more on the march later in a separate issue on my blog…

Photo update

Hi everyone,

I just updated my picture album. All pictures of friends I met on the way I putted on a private page on flickr. If you want to access that you should subscribe to Flickr and invite me as your friend! The last bit of my trip I will update soon.

I safely reached Bombay and I’m enjoying the hot monsoon and meeting up with friends again after a long time no see!

Pakistan=India?

Dear friends,

Thanks again for the beautiful and caring replies and comments on my blog. I travelled safely through Baluchistan all the way to Quetta. Apart from the usual hassle with taxiwallas and other little cheaters, I didn’t experience any hostility nowhere at all. I did of course not take any extra risks and I safely reached the border with Pakistan. From a beautiful, well maintained custom authority office I travelled into an ugly small shack where the Pakistani officers were waiting for us. Welcome to Pakistan. But this was the outside. The alliance with Bush against terrorism has not been unfruitful and behind the small ugly shack there were modern computer systems and there was to be taken a photograph of me. You of course never know I could be a terrorist .

Long live the Iranian people!

Dear all,

I finally found some time to write, set up a blog and upload some pictures. I’m writing my first report on my bustrip from Teheran to Kerman. I firstly would like to thank all the friends who have replied to my earlier mail. Somehow my trips to India get me in touch again with friends from the past. To the friends who are currently residing or living in India, I am really looking forward to meeting you all soon. Until now I do not regret my decision to make this trip over land. On the contrary! I met amazing people on the way. To start with some locals from my hometown, pelgrims on their way to Valkenburg, a CEO who was a member of the German Green Party (there are not many!), several students, small businessman, several truck drivers and friendly gypsies. I travelled in a brand new Chevrolet Corvette, expensive bmw’s, old vans, trucks and a minibus that could fall apart any time in 20 pieces.